Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Ασκληπιεία: τα Κέντρα Υγείας της αρχαιότητας

Της Σοφίας Χατζηκοκόλη – Συράκου


Τα Ασκληπιεία ήταν ιερά και τόποι λατρείας του ήρωα, ιερού ιατρού και θεραπευτή θεού Ασκληπιού. Ήταν στην πραγματικότητα τα πρώτα νοσοκομεία ή μάλλον συγκροτήματα κτιρίων υγείας, όχι μόνο του ελληνικού χώρου αλλά και όλου του δυτικού πολιτισμού και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στην ελληνική ευρύτερη περιφέρεια για πολλούς αιώνες, από την εποχή περίπου του Τρωικού πολέμου ως τον 6ο αιώνα μ.Χ., εποχή της πλήρους επικράτησης του χριστιανισμού. Θα πρέπει να τονίσουμε ιδιαίτερα ίσως εδώ ότι, παρ' όλο το διωγμό που υπέστη ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός ως ειδωλολατρική πρακτική, κύρια από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο το 392 μ.Χ., η λατρεία του Ασκληπιού και ιδιαίτερα η φροντίδα υγείας στα Ασκληπιεία δεν έγινε κατορθωτό να εξαλειφθεί τελείως για περίπου δύο ακόμη αιώνες.
Στα Ασκληπιεία, εκτός από τον ίδιο τον Ασκληπιό, λατρεύονταν παράλληλα και περιπτωσιακά τόσο οι μυθολογικοί πρόγονοί του, ο Απόλλωνας και η Αρτεμις, όσο και τα μυθολογικά παιδιά του, η Υγεία, η Πανάκεια, ο Τελεσφόρος, η Ιασώ, η Αίγλη, η Ακεσώ, η Αύρα, η Νίκη, ο Ευμαρίων, ο Αλεξίνωρ κ.ά., που παρουσίαζαν τις προσωποποιημένες ιδιότητες της θεραπευτικής του τέχνης. Λατρεύονταν συγχρόνως και τα θεωρούμενα φυσικά παιδιά του, ο Μαχάων και ο Ποδαλείριος, που, σύμφωνα με τον Ομηρο, ήταν και αυτοί γιατροί που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο ως αρχηγοί των στρατευμάτων της Τρίκκης, της Ιθώμης και της Οιχαλίας, πόλεων της Θεσσαλίας.
Οι ήρωες - γιατροί
Ο Ασκληπιός και οι δύο υιοί του, αυτοί οι πρώτοι ήρωες-γιατροί, που παρουσιάζονται να συγκεντρώνουν τη βαθιά εκτίμηση και αναγνώριση όχι μόνο του Ομήρου αλλά και όλων των Ελλήνων της εποχής τους, φαίνονται ως ιδρυτές της μεγάλης οικογένειας των Ασκληπιαδών, απογόνων του Ασκληπιού, που από γενεά σε γενεά κληρονομούσαν τα μυστικά της ιατρικής τέχνης και πρόσφεραν τις ιατρικές τους υπηρεσίες στη μυθολογική και ιστορική μας αρχαιότητα στο όνομα του μεγάλου πρώτου ήρωα γιατρού, του Ασκληπιού. Ανάμεσα στους φημισμένους Ασκληπιάδες μπορούμε να αναφέρουμε εδώ τους μεγάλους δασκάλους Ιπποκράτη και Αριστοτέλη.

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Τότε και τώρα «Στοχασμός μπροστά σε δυο όμοιες, αλλά με διαφορά 37 χρόνια, φωτογραφίες»


Παλαιότερα, αναζητώντας απάντηση στο ερώτημα για ποιο λόγο τραβήχτηκε η πρώτη οικογενειακή φωτογραφία που απεικονίζει, με τη σειρά, και κατά ηλικία, όλα τα εγγόνια του παππού μας και της γιαγιάς μας, Κωνσταντίνου και Αικατερίνης Τσιγάρα, στο συγκεκριμένο τόπο και χρόνο και με την συγκεκριμένη σκηνογραφία ανέκυψαν απροσδόκητοι συνειρμοί και ψηλαφήθηκαν υπαρξιακοί προβληματισμοί.
Προβληματισμοί και ανησυχίες, που έχουν σχέση με τη συνεχή πάλη των σημαντικότερων δίπολων της ζωής: Γέννηση και θάνατος, χαρά και λύπη, ευτυχία και δυστυχία, επιτυχία και αποτυχία, αμφισβήτηση και πίστη…


Θελήσαμε λοιπόν να επαναλάβουμε, μετά από 37 χρόνια, την ίδια διαδικασία και το επιχειρήσαμε. Ξανασμίξαμε όλα τα ξαδέρφια μαζί και ξαναπαγώσαμε το χρόνο βγάζοντας μια δεύτερη παρόμοια φωτογραφία.
Παρατεταγμένοι πάλι σε σχέση με την κλίμακα του χρόνου, ο Κώστας, η Σοφία, ο Δημήτρης, ο Κώστας, ο Στέργιος, ο Γιώργος, η Δέσποινα, ο Σπύρος, ο Κώστας, ο Βάιος, η Κατερίνα.
Δυστυχώς, υπάρχει μια απώλεια που μας πληγώνει όλους. Τη θέση του Κώστα που έφυγε νωρίς, την αντικαταστήσαμε με τον ανεψιό του, Κωνσταντίνο.
Αυτή η δεύτερη φωτογραφία ανέδειξε κυρίαρχα τα στοιχεία της σύγκρισης. Την εξελικτική φυσιογνωμική διαφορά, τις αλλαγές και τη φθορά του χρόνου, τις παρουσίες και τις απώλειες, και φυσικά την διαχρονική ανάγκη για ένταξη σε κάποια συλλογικότητα, την ανάγκη του ανήκειν.
Και να πάλι, σαν μια αδιόρατη ελπίδα, να προσδοκούμε από τη δύναμη της φωτογραφίας και από αυτόν τον υπερβατικό διάλογο να οδηγηθούμε σε ένα τελετουργικό μύησης προς το βαθύτερο νόημα της ζωής, για την ανεύρεση τρόπου να θεάται κανείς τη ζωή και να την κατανοεί για να μπορέσει να τη ζήσει. 
Στα ερωτήματα τι θα ήθελε κανείς στη ζωή του, οι απαντήσεις είναι περίπου κοινές: Θέλω να μείνω νέος, θέλω να ζήσω, θέλω πίσω τη ζωή που είχα, θέλω να είμαι πετυχημένος, θέλω να αρέσω, θέλω να κάνω πράξη τα όνειρα μου, θέλω ένα νόημα για να υπάρχω, θέλω μια αγκαλιά, ένα χάδι, ένα χαμόγελο… 
Τόσα πολλά θέλω, τόση πολλή οδύνη, τόσα απραγματοποίητα ή ανέφικτα όνειρα κρυμμένα πίσω από το διάφανο πέπλο του κοινωνικού μας προσωπείου!
Όμως το ταξίδι προς τα βάθη του εαυτού μας είναι πάντα το πιο μακρύ και το πιο βασανιστικό. Ίσως γιατί πρέπει να έρθει κανείς σε επαφή με τα συναισθήματά του, τους φόβους του, τις αδυναμίες του, τις ενοχές του και να αγνοεί την ύπαρξη των ανύποπτων δυνάμεων και ικανοτήτων που κρύβει μέσα του.
Δεν είναι τυχαίο που από τα τρία κλασσικά υπαρξιακά ερωτήματα -ποιος είσαι, από πού έρχεσαι, πού πας - η ταυτότητα είναι στην πρώτη θέση, αφού όποιος δεν ξέρει ποιος είναι, δύσκολα αποκτά συνείδηση αυτού που έχει αφήσει πίσω του ή του προορισμού που έχει μπροστά του.
Στέκομαι μπροστά σε δυο όμοιες φωτογραφίες τραβηγμένες με διαφορά 37 χρόνια, τις κοιτάζω με στοχαστική διάθεση κι αναρωτιέμαι ξανά: «Μήπως το μάτι με το οποίο βλέπουμε τον θεό είναι το ίδιο με το οποίο βλέπει ο θεός εμάς;»

Δημήτρης Τσιγάρας

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Ο γάμος του Ιωάννη Κ. Κουφοχρήστου



Μέσα σε ένα κλίμα χαράς και ευτυχίας και παρουσία των καλεσμένων συγγενών και φίλων, ο Ιωάννης Κουφοχρήστος του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας και η Ιωάννα Παπαδημητρίου του Θεοδώρου και της Μαρίας, παντρεύτηκαν το Σάββατο 27 Αυγούστου 2016, στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου Μανδηλά στο Καστράκι Καλαμπάκας. Τα δεσμά του γάμου επισφράγισε ο κουμπάρος Δημήτρης Παπαδόπουλος.


Στην αίθουσα του κέντρου «Τσίκαρης», στην Καλαμπάκα όπου δόθηκε η δεξίωση του γάμου, παρουσιάστηκε σε οθόνη και το σχετικό trailer που αφορούσε την ανασκόπηση της παιδικής και εφηβικής ζωής του Ιωάννη και της Ιωάννας καθώς και στιγμές από την γνωριμία τους. Και μάλιστα με πολύ διάθεση χιούμορ εμπνεύστηκαν και κατέθεσαν και μια πρόγευση από τα βάρη του γάμου…
Δείτε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε.



Στη συνέχεια ακολούθησε το γλέντι, όπου το νέο ζευγάρι, οι συγγενείς και οι καλεσμένοι διασκέδασαν μέχρι πρωίας. 


Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Φιστίκι… από τα Τρίκαλα: Όλο και περισσότεροι παραγωγοί στο νομό στρέφονται προς την καλλιέργειά του



Πηγή εισοδήματος μπορεί να αποτελέσει η καλλιέργεια της ελληνικής αραχίδας, που είναι το γνωστό σε όλους αράπικο φιστίκι, η υψηλή ζήτηση του οποίου στην εγχώρια αγορά καλύπτεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με εισαγωγές από τρίτες χώρες.
Το ενδιαφέρον για ελληνικό αράπικο φιστίκι είναι διαρκώς αυξανόμενο και σε αυτό βοήθησε η αύξηση των τιμών του εισαγόμενου φιστικιού κυρίως από την Κίνα και η μέτρια ποιότητά του. Μάλιστα, η ζήτηση για το αράπικο φιστίκι δεν περιορίζεται εντός των ελληνικών συνόρων, αλλά αρκετές χώρες από την Ευρώπη, όπως η Γαλλία και το Βέλγιο, ξεκίνησαν να εισάγουν ποσότητες ελληνικών ξηρών καρπών από τη χώρα μας.
Ήδη στο νομό υπάρχουν 350 περίπου στρέμματα που καλλιεργούνται ενώ στο εγχείρημα έχουν μπει και κάποιοι από τους κατοίκους του Βαλτινού.


«Σπείραμε φέτος δοκιμαστικά μετά από προτροπή του Μπάρδα» θα πει στον «Ενεργό Πολίτη» ο Ηλίας Μάμαλης. Ο ίδιος για την διάθεση του δικού του προϊόντος λέει πως έσπειρε λίγο δοκιμαστικά και θα το καταναλώσει στο καφενείο που διαθέτει, μιας και οι ξηροί καρποί στο εμπόριο είναι πανάκριβοι.
Πρωτοπόρος για το Βαλτινό είναι ο ιδιοκτήτης του «Ηλετρόφωνου» Μάκης Βότσιος, ενώ θα πρέπει να σημειώσουμε πως αυτή τη στιγμή στα Τρίκαλα ο Νίκος Μπάρδας διαθέτει κάθετη μονάδα που ξεκινά από την σπορά, την εξαγωγή – αλώνισμα, αλλά και στη συνέχεια την επεξεργασία του.
Σύμφωνα με το Νίκο Μπάρδα, η μέση παραγωγή μέχρι σήμερα στο νομό σε αμμουδερά χωράφια που είναι απαραίτητη προϋπόθεση, ξεπερνά τα 400 κιλά το στρέμμα. Η τιμή του φιστικιού με τον λοβό του, όπως δηλαδή βγαίνει από το χωράφι, είναι στα 0,80 λεπτά περίπου το κιλό, ενώ αν επεξεργαστεί είναι 2.20 περίπου λεπτά το κιλό.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Οι επιτυχόντες σε ΑΕΙ και ΑΤΕΙ του Λυκείου Βαλτινού


Τα ονόματα όλων των φετινών επιτυχόντων του Γενικού Λυκείου Βαλτινού σε Σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Επιτυχόντες Επιλογής Γενικού Λυκείου 2016 (Νέο Σύστημα)

ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ και ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ΙΚΑΡΩΝ (ΣΙ) ΙΠΤΑΜΕΝΟΙ ΣΙ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ του ΜΙΧΑΗΛ και της ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ 
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) ΑΠΘ
ΑΡΒΥΘΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και της ΜΑΡΙΑΣ
ΓΛΩΣΣΑΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΡΕΥΞΕΙΝΙΩΝ ΧΩΡΩΝ (ΚΟΜΟΤΗΝΗ) ΔΗΜ. ΠΑΝ. ΘΡΑΚΗΣ
ΑΡΚΟΥΜΑΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ και της ΕΛΕΝΗΣ
ΧΗΜΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ (ΠΑΤΡΑ) ΠΑΝ. ΠΑΤΡΩΝ
ΓΕΩΡΓΟΥΛΑ ΘΕΟΔΩΡΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ και της  ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ΔΑΣΟΛΟΓΙΑΣ & ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ (ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ) ΔΗΜ. ΠΑΝ. ΘΡΑΚΗΣ  
ΓΕΩΡΓΟΥΛΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ και της ΑΝΘΟΥΛΑΣ 
ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ Τ.Ε. (ΚΑΒΑΛΑ) ΤΕΙ ΑΝΑΤ. ΜΑΚ/ΝΙΑΣ & ΘΡΑΚΗΣ  
ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ - ΕΙΡΗΝΗ του ΣΤΕΦΑΝΟΥ και της ΕΥΑΓΓΕΛΗΣ 
ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΜΕΣΩΝ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Τ.Ε. (ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ) ΤΕΙ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
 ΓΙΩΤΑ ΙΟΥΛΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ και της  ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ
ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (ΝΑΥΠΛΙΟ) ΠΑΝ. ΠΕΛ/ΝΗΣΟΥ
ΓΚΟΒΙΝΑ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ και της ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΣΧΟΛΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ (ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΕΣ) ΠΥΡΟΣΒ ΑΚΑΔ
ΖΑΜΠΡΑ ΧΡΥΣΟΥΛΑ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ και της ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ Τ.Ε. (ΛΑΡΙΣΑ) ΤΕΙ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ και της ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ 
ΙΣΤΟΡΙΑΣ & ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ (ΚΟΜΟΤΗΝΗ) ΔΗΜ. ΠΑΝ. ΘΡΑΚΗΣ
ΚΑΡΑΛΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ και της ΜΑΡΙΑΣ
ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ, ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (ΒΟΛΟΣ) ΠΑΝ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΚΑΡΑΛΗ ΝΙΚΟΛΕΤΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ και της ΕΙΡΗΝΗΣ
ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ (ΙΩΑΝΝΙΝΑ) ΠΑΝ. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
ΚΑΡΑΛΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και της ΜΑΡΙΑΣ
ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (ΚΟΖΑΝΗ) ΤΕΙ ΔΥΤ. ΜΑΚ/ΝΙΑΣ
ΚΑΤΣΙΑΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ και της  ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ (ΧΙΟΣ) ΠΑΝ. ΑΙΓΑΙΟΥ
ΚΛΑΠΑΝΑΡΑ ΝΙΚΟΛΕΤΑ του ΧΡΗΣΤΟΥ και της ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ
ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ (ΣΣΕ) - ΣΩΜΑΤΑ ΣΣΕ
ΚΟΘΡΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  του ΣΩΤΗΡΙΟΥ και της ΜΑΡΙΑΣ
ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ (ΤΡΙΚΑΛΑ) ΠΑΝ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΚΟΡΟΜΠΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ και της ΜΑΡΙΑΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Τ.Ε. (ΤΡΙΚΑΛΑ) ΤΕΙ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΚΟΥΦΟΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ και της ΙΟΥΛΙΑΣ
ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (ΣΕΡΡΕΣ) ΤΕΙ ΚΕΝΤΡ ΜΑΚ/ΝΙΑΣ
ΚΟΥΦΟΧΡΗΣΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΙΩΑΝΝΟΥ και της  ΒΑΡΒΑΡΑΣ 
ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΕΝ
ΜΑΝΟΥΡΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ του ΘΕΟΦΑΝΗ και της ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ 
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ (ΣΑΜΟΣ) - ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΙΚΩΝ- ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΝ. ΑΙΓΑΙΟΥ
ΜΠΑΚΑΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του ΒΑΪΟΥ και της ΒΑΪΑΣ
ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗΣ (ΑΘΗΝΑ) - ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗΣ ΤΕΙ ΑΘΗΝΑΣ
ΜΠΙΛΑ ΔΗΜΗΤΡΑ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ και της ΜΑΡΙΑΣ
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΡΟΔΟΣ) ΠΑΝ. ΑΙΓΑΙΟΥ
ΜΠΛΕΤΣΑ ΣΤΕΡΓΙΑΝΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ και της ΦΩΤΕΙΝΗΣ
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) ΑΠΘ
ΝΑΚΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και της ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ 
ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Τ.Ε. (ΛΑΡΙΣΑ) ΤΕΙ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΝΤΕΛΛΑΣ ΗΛΙΑΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ και της ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ
ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (ΚΟΖΑΝΗ) ΤΕΙ ΔΥΤ. ΜΑΚ/ΝΙΑΣ
ΠΑΠΑ ΕΡΑΛΝΤΙ  του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ και της ΤΖΕΝΗΣ
ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ (ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ) ΤΕΙ ΑΝΑΤ. ΜΑΚ/ΝΙΑΣ & ΘΡΑΚΗΣ
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΦΙΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ και της ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ
ΝΟΜΙΚΗΣ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) ΑΠΘ
ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΘΩΜΑ και της ΑΝΝΑΣ
ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ (ΒΟΛΟΣ) ΠΑΝ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΠΑΠΠΑΣ ΒΑΪΟΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ και της ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ (ΑΓΡΙΝΙΟ) ΠΑΝ. ΠΑΤΡΩΝ
ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ΕΛΕΝΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ και της ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ (ΧΙΟΣ) ΠΑΝ. ΑΙΓΑΙΟΥ
ΣΑΤΡΑΤΖΕΜΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του ΑΡΓΥΡΙΟΥ και της ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΒΟΛΟΣ) ΠΑΝ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΣΑΤΡΑΤΖΕΜΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ- ΕΛΕΝΗ του ΚΩΝ/ΝΟΥ και της ΕΥΑΝΘΙΑΣ 
ΓΛΩΣΣΑΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΡΕΥΞΕΙΝΙΩΝ ΧΩΡΩΝ (ΚΟΜΟΤΗΝΗ) ΔΗΜ. ΠΑΝ. ΘΡΑΚΗΣ
ΣΟΥΛΙΩΤΗ ΟΛΓΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ και της ΦΩΤΕΙΝΗΣ
ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (ΑΘΗΝΑ) ΕΚΠΑ
ΣΤΑΥΡΕΚΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και της ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΙΑΤΡΙΚΟ (ΣΣΑΣ) ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΣΣΑΣ
ΣΤΕΦΑΝΗ ΕΥΡΙΔΙΚΗ του ΙΩΑΝΝΗ και της ΔΙΟΝΥΣΙΑΣ
ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ (ΛΑΡΙΣΑ) ΤΕΙ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΤΣΙΓΑΡΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ και της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΑΣ 
ΔΑΣΟΠΟΝΙΑΣ & ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ (ΔΡΑΜΑ) ΤΕΙ ΑΝΑΤ. ΜΑΚ/ΝΙΑΣ & ΘΡΑΚΗΣ
ΧΑΡΙΣΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ και της ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ ΓΕΩΠΟΝΩΝ (ΑΜΑΛΙΑΔΑ) ΤΕΙ ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ
ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ και της ΦΩΤΕΙΝΗΣ
ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ (ΑΓΡΙΝΙΟ) ΠΑΝ. ΠΑΤΡΩΝ
ΧΥΤΑ ΘΕΟΔΩΡΑ του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ και της ΜΑΡΙΝΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ (ΒΟΛΟΣ) ΠΑΝ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Επιτυχόντες Επιλογής Γενικού Λυκείου και ΕΠΑ.Λ. Ομάδας Β 2016 (10%) ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ 2015

ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ ΛΑΖΑΡΟΣ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ και της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ 
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ (ΠΑΤΡΑ) ΠΑΝ. ΠΑΤΡΩΝ 


Κορυφαίοι που εισαχθήκανε πρώτοι των πρώτων στις Πανελλήνιες εξετάσεις του 2016 από το Βαλτινό



Η υψηλή βαθμολογία αποτελεί επιβράβευση για τους κόπους και την κούραση των μαθητών. Η κατάκτηση της κορυφής δεν γίνεται χωρίς προσπάθεια, στερήσεις και δυσκολίες.
Για πολλούς αποφοίτους όμως το όνειρο έγινε πραγματικότητα και είδαν στην πράξη τους καρπούς των προσπαθειών τους.
Δύο αριστούχοι των Τρικάλων που κατέκτησαν την κορυφή Πανελλαδικά και βρίσκονται στις πρώτες θέσεις στις λίστες των σχολών και των τμημάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έλκουν την καταγωγή τους από το Βαλτινό και είναι:


Η Βασιλική Σταυρέκα του Κων/νου, 4η Ιατρικό ΣΣΑΣ Θεσσαλονίκης
Ο στόχος επετεύχθη για την Βασιλική Σταυρέκα, από το ΓΕΛ Βαλτινού. Το όνειρο για την ίδια έγινε πραγματικότητα μιας και εισήχθη στην Ιατρική ΣΣΑΣ της Θεσσαλονίκης. Τέταρτη πανελλαδικά κατά σειρά η Βασιλική πλέει σε πελάγη ευτυχίας καθώς η στρατιωτική Ιατρική για την ίδια ήταν στόχος ετών. Και τα κατάφερε με τον καλύτερο τρόπο γεμίζοντας χαρά στην ίδια και τους γονείς της.


Ο Κωνσταντίνος Ζωγράφος του Γεωργίου και της Ευαγγελίας Αγγελοπούλου, 2ος Κτηνιατρικής Καρδίτσας
Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και συγκεκριμένα στην Κτηνιατρική Σχολή της Καρδίτσας εισήχθη ο Κωνσταντίνος Ζωγράφος,  μαθητής του 3ου ΓΕΛ Τρικάλων. Ιδιαίτερα χαρούμενος  ο 18χρονος Κωνσταντίνος μιας και εισήχθη 2ος κατά σειρά στην σχολή σε πανελλαδικό επίπεδο.

Στους πρωτεύσαντες, αλλά και σε όλους τους εισαχθέντες, αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους ίδιους, στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Ταυτοχρόνως, όσοι δεν εισήλθαν σε κάποια σχολή, γνωρίζουν ήδη ότι η ζωή χρειάζεται συνεχή αγώνα και προσπάθεια, χωρίς ηττοπάθεια, παρά μόνο με δύναμη και μαχητικότητα.

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Λαογραφικές σελίδες "Το λίχνισμα των δημητριακών"



Μέρος της αγροτικής εργασίας, παλαιότερα, ήταν και το λίχνισμα, το τελικό βήμα για τον αποχωρισμό του σπόρου των δημητριακών, όπως του κριθαριού και του σιταριού, από το άχυρο, ή του φασολιού από το κέλυφος.
Αφού το αλώνισμα ελευθέρωνε τους σπόρους από το περίβλημά τους και το άχυρο κόβονταν σε μικρά κομμάτια, λίχνιζαν όλο το μείγμα πετώντας το στον αέρα αντίθετα στη φορά του ανέμου με ειδικό φτυάρι ή δικράνι.


Το λίχνισμα γινόταν τις απογευματινές ώρες που συνήθως άρχιζε να φυσάει ο αέρας.
Στο λίχνισμα οι αγρότες στέκονταν κάθετα προς τον αέρα και με το φτυάρι πετούσαν ψηλά (1,5 μέτρα περίπου) το άχυρο και το σιτάρι. Η αύρα, που είναι ιδιαίτερα δυνατή το απόγευμα, παρέσυρε μακριά το περίβλημα και παραμέριζε το άχυρο ή το καύκαλο, ενώ οι σπόροι, επειδή ήταν βαρύτεροι, ξαναπέφτανε στο αλώνι. Με τον τρόπο αυτό γινότανε ο διαχωρισμός.


Για το λίχνισμα των φασολιών χρησιμοποιούσαν γκαζοτενεκέδες ώστε να μεταγγίζουν τους σπόρους και να λιχνίζονται από τον αέρα.
Στη συνέχεια τον καθαρό καρπό τον έβαζαν στα τσουβάλια, ενώ αυτόν που δεν είχε καθαρίσει τον έτριβαν και τον κοσκίνιζαν. Περνούσαν τους σπόρους από κόσκινο για να απομακρύνουν τα περιττά ξένα σωματίδια και τα πετραδάκια, και έτσι ήταν έτοιμοι για άλεσμα ή για αποθήκευση.


Τον καθαρό καρπό τον μετέφεραν και τον έριχναν στο κασόνι ή αμπάρι, βάζοντάς του φάρμακο αποστειρωτικό για να μην πιάσει «ψείρες» ή άλλα ζωύφια. Ενώ από τον καλλίτερο καρπό, ένα μέρος κρατούσαν για σπόρο της επόμενης χρονιάς.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Βροχή




Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Αφιέρωμα στον μουσικό Ευάγγελο Νικ. Καλαμπάκα




Ο Ευάγγελος Καλαμπάκας του Νικολάου και της Δήμητρας γεννήθηκε το 1962 και απεβίωσε στις 19 Αυγούστου του 2016 σε ηλικία 54 ετών.
Υπήρξε γόνος παραδοσιακής μουσικής οικογένειας, γιος του περίφημου κλαρινίστα, Νίκου Καλαμπάκα και εγγονός του λαουτιέρη, Ευαγγέλου Καλαμπάκα. Έτσι δεν θα μπορούσε να ξεφύγει και εκείνος από τα δίχτυα της σαγηνεύτρας μουσικής, γι’ αυτό και ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι και συχνά τραγουδούσε σε διάφορα δημοτικά συγκροτήματα.
Παρουσιάζουμε ένα μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του με διάφορες εικόνες από τη σύντομη ζωή του και τον ίδιο να τραγουδάει το γνωστό παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι «Μαρουσιάνα».
Συμβολικά, το γλυκό παράπονο που βγαίνει από το τραγούδι, που τραγουδάει ο Βαγγέλης, μοιάζει προφητικό. Φαίνεται πως η μοίρα -η ΜΑΡΟΥΣΙΑΝΑ- μάζεψε πολύ γρήγορα το κουβάρι της ζωής του άτυχου Βαγγέλη και τον αποχαιρετίσαμε γρήγορα.

Θα τον θυμόμαστε πάντα!

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Το αρχαιότερο ελληνικό τραγούδι που σώθηκε ολόκληρο.


Η αρχαιότερη, διασωθείσα ολοκληρωμένη μουσική σύνθεση είναι ο Επιτάφιος του Μικρασιάτη Σείκιλου που έγραψε: «Όσο ζεις λάμψε, καθόλου μη λυπάσαι. Η ζωή διαρκεί για λίγο» Είναι γνωστός o σημαντικός ρόλος της μουσικής στην αρχαία ελληνική κοινωνία, καθώς και η παρουσία της σε οποιαδήποτε σημαντική πτυχή αυτής, είτε επρόκειτο για ευχάριστες ή δυσάρεστες συνευρέσεις και συνεστιάσεις. Πλέον, είναι δυνατόν να ακούσουμε το αρχαιότερο γνωστό τραγούδι, παγκοσμίως μάλιστα. Αξίζει να σημειωθεί πως σώζονται τόσο οι στίχοι όσο και η μουσική του τραγουδιού, το οποίο αποδίδεται στον Σείκιλο που έζησε στις Τράλλεις της Μικράς Ασίας, περίπου κατά τον 2 αιώνα π.Χ.
Όπως σημειώνεται, ο Σείκιλος έγραψε το τραγούδι αυτό μετά το 200 π.Χ. 
Ακούστε το:


Είχε γραφεί σε επιτύμβια κυλινδρική στήλη με ύψος 40 εκατοστών, περιέχοντας ένα επίγραμμα δώδεκα λέξεων και ένα ακόμη τραγούδι δεκαεφτά λέξεων, μαζί με τη μουσική. Αξίζει να σημειωθεί πως οι στίχοι βρίσκονται στην κοινή ελληνική της ελληνιστικής εποχής, ενώ η επιτύμβια στήλη ανακαλύφθηκε στην πόλη Αϊδίνιο (όπως λέγεται σήμερα η άλλοτε πόλη των Τραλλέων) το 1883.



Στην κορυφή της στήλης, αναφέρεται το όνομα του ανθρώπου που το έγραψε, ενώ το θέμα είναι προφανώς επηρεασμένο από την επικούρεια φιλοσοφία, καθώς αποτελεί μια προτροπή να ζήσει κανείς, δίχως να λυπάται και να διστάζει. Συγκεκριμένα: “Όσο ζεις λάμψε, καθόλου μη λυπάσαι. Η ζωή διαρκεί για λίγο, ο χρόνος καθορίζει το τέλος”, είναι το μήνυμα του τραγουδιού. Όπως αναφέρεται, στο κάτω μέρος της στήλης έχει εντοπιστεί η αφιέρωση στην “Ευτέρπηι” (ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΥΤΕΡΠΗΙ στο πρωτότυπο), δίχως ωστόσο να έχει γίνει γνωστό ποια ακριβώς -φιλική, αδερφική, πατρική, συντροφική- σχέση είχε ο Σείκιλος μαζί της.



Σήμερα, η στήλη φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας.

Πηγή: openculture

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Απεβίωσε ο Ευάγγελος Νικ. Καλαμπάκας


Απεβίωσε την Παρασκευή 19 Αυγούστου 2016, ο συγχωριανός μας Ευάγγελος Καλαμπάκας του Νικολάου και της Δήμητρας, σε ηλικία 54 ετών.
Ο Ευάγγελος Καλαμπάκας γεννήθηκε το 1962 στο Βαλτινό. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά. Τον Νίκο και την Δήμητρα.


Η αφήγηση των παραμυθιών και η επίδρασή της στα οχτώ είδη νοημοσύνης του παιδιού



Έχει από καιρό ξεπεραστεί η αντίληψη πως ο έξυπνος και προικισμένος άνθρωπος, είναι αυτός που διαθέτει υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Τώρα πια, όταν μιλάμε για έναν άνθρωπο με αναπτυγμένη ευφυΐα, καλούμαστε να γνωρίζουμε για ποια από τα είδη νοημοσύνης μιλάμε, σε ποια από τις ευφυΐες του αναφερόμαστε. Το 1984 ο αναπτυξιακός ψυχολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, Ηoward Gardner, υποστήριξε πως δεν υπάρχει μια νοημοσύνη, κοινή για όλους τους ανθρώπους, για όλους τους πολιτισμούς και όλες τις εποχές. Αντίθετα, υπάρχουν οχτώ είδη νοημοσύνης, καθένα από τα οποία πηγάζει από διαφορετικό τμήμα του εγκεφάλου.
Πώς όμως μπορεί να συνδέεται η λειτουργία της αφήγησης των παραμυθιών με το ιδιαίτερο προφίλ της νοημοσύνης του παιδιού και την ανάπτυξη της πολλαπλότητάς του;
Τα παραμύθια παρέχουν στα παιδιά πολλαπλά ερεθίσματα, ώστε να αναπτύξουν αποτελεσματικά όλο το φάσμα της νοημοσύνης τους. Γνωρίζουμε ότι αυτά που μαθαίνει το παιδί ως το πέμπτο έτος της ηλικίας του αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των νοητικών δεδομένων για την υπόλοιπη ζωή του. Έρευνες νευροεπιστημών των τελευταίων χρόνων μας λένε ότι η ποσότητα, αλλά και η ποιότητα ερεθισμάτων που δίνουμε στα παιδιά από την πρώτη κιόλας ηλικία, όχι μόνο τα τροφοδοτούν με γνώσεις, αλλά δημιουργούν και τις συνάψεις στα εγκεφαλικά κύτταρα, συνθέτοντας και δημιουργώντας τη βάση, στην οποία θα αποθηκεύουν πληροφορίες για την υπόλοιπη ζωή τους.
Κατά τη διάρκεια της αφήγησης ενός παραμυθιού απαιτούνται και καλλιεργούνται τα περισσότερα, αν όχι όλα, είδη νοημοσύνης του παιδιού, τα οποία είναι τα ακόλουθα:
1. γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη
2. μουσική - ρυθμική νοημοσύνη
3. σωματική - κιναισθητική νοημοσύνη
4. συναισθηματική ή διαπροσωπική νοημοσύνη
5. ενδοπροσωπική νοημοσύνη
6. χωρική νοημοσύνη
7. φυσιογνωστική νοημοσύνη
8. λογική - μαθηματική νοημοσύνη

-Η γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη
Η γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη αφορά όλες τις λεκτικές ικανότητες του ανθρώπου και εδράζεται στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Εκδηλώνεται με την ευαισθησία στον προφορικό και στον γραπτό λόγο, με την ικανότητα εκμάθησης και ομιλίας διαφορετικών γλωσσών και τη χρήση της γλώσσας για την επίτευξη κάποιων στόχων. Τη νοημοσύνη αυτή τη διαθέτει ο ποιητής, ο συγγραφέας, ο ρήτορας, κλπ. Σαφώς και με την αφήγηση των παραμυθιών καλλιεργείται αυτού του είδους η νοημοσύνη, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τον ποιητικό και συμβολικό λόγο των παραμυθιών, με τη φαινομενικά απλή και αλληγορική τους γλώσσα που είναι βαθιά ποιητική, όπως και ο προφορικός λόγος των παραμυθάδων αλλοτινών εποχών.

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Πανσέληνος. "Αχ φεγγάρι μου γεμάτο"


Απόψε είναι η περίφημη και χιλιοτραγουδισμένη πανσέληνος, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι! Και απόψε αξίζει κάθε τραγούδι για τη Σελήνη που βρίσκεται στο λεγόμενο "περίγειο" δηλαδή στην πιο κοντινή απόσταση από τη Γη.
Έτσι συμμετέχουμε και εμείς σ’ αυτή την ουράνια γιορτή με ένα επίκαιρο τραγούδι, που φέρει τον τίτλο: «Αχ φεγγάρι μου γεμάτο» σε μουσική και στίχους του Δημήτρη Τσιγάρα, από την υπέροχη φωνή της Μαριαλένας Γιάνναρου.


Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Άριστες εντυπώσεις από το πανηγύρι της Παναγίας Βαλτινού



Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια, γιορτάστηκε και φέτος το πανηγύρι, της Παναγίας "Κοίμηση της Θεοτόκου" στο Βαλτινό.
Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες κατέκλεισαν το δάσος της Παναγίας την παραμονή καθώς και ανήμερα της εορτής συμμετέχοντας ολόκαρδα στο προσκύνημα της Μεγαλόχαρης.
Όλα εξελίχθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η διοργάνωση άψογη, η φιλοξενία θερμή και οι εντυπώσεις άριστες.


Παραθέτουμε παρακάτω ένα φωτορεπορτάζ από το εορταστικό κλίμα του Πανηγυριού.


Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Δεκαπενταύγουστος - Πανηγύρι στην Παναγία του Βαλτινού πριν από 106 χρόνια


Σε δημοσίευμα της εφημερίδας «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ» της 20ης Αυγούστου 1910 γίνεται αναφορά για το Πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου, της Παναγίας του Βαλτινού. Το δημοσίευμα έχει ως εξής:


«ΕΟΡΤΙΝΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΒΑΛΤΣΙΝΟΥ
Κατά την ημέραν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, εις πολλά Θεσσαλικά χωρία και αλλαχού, γίνονται πανηγύρεις και εορτιναί διασκεδάσεις.
Μεταξύ αυτών είνε και η Πανήγυρις του χωρίου Βαλτσινού.
Προσκυνηταί από τα Τρίκαλα και τα γειτνιάζοντα χωρία, προσέρχονται οικογενειακώς εις το εκκλησάκι του Βαλτσινού δια να προσκυνήσουν, εις τιμήν της μνήμης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Μετά το προσκύνημα οι πανηγυρισταί όλοι μαζί, παρακάθηνται εις γεύμα, υποκάτω από τον βαθύν ήσκιον των υψιτενών δένδρων – το εκκλησάκι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είνε εκτισμένονον αναμέσον πυκνού δασυλλίου, αποπνέοντος εκ των κόλπων του την υπήνεμον αύραν της δρόσου και το ηδύτατον μέθυ του αρώματος, το οποίον μόνον εις τα εκτακτώτατα και παρθένα τοπία, της απαραμίλλου Ελληνικής φύσεως συντυχαίνει κανείς – και την μαγείαν, η οποία καθρεπτίζεται εκ του κλεινού περιβάλλοντος, το οποίον σταλάζει μέσα εις την ψυχήν την υπέροχον γαλήνην, ασύλληπτον γαλήνην!
Το περιβάλλον δημιουργεί την ψυχήν – κατά την θεωρίαν του Σαιντ Ιλλαίρ.
Το γεύμα παρετέθη τη επιμελεία των επιτρόπων, οι οποίοι πάντοτε εξ εθίμου προετοιμάζουν τα απαιτούμενα δια τους προσκυνητάς.
Μετά το γεύμα επηκολούθησαν ωραία τραγούδια, και ο ενθουσιασμός και η χαρά έφθασε μέχρις εξιδανικεύσεως μεγαλείου!

***
Οι αδελφοί Σιμή εις τας Τρικαλινάς οικογενείας αι οποίαι μετέβησαν εις την πανήγυριν του Βαλτσινού, παρέθηκαν πλουσιότατον γεύμα, κατόπιν του οποίου οι συνδαιτημόνες παρεδόθησαν εις ήσυχον διασκέδασιν.
Ωραία τραγούδια και ευχαρίστησις απέριττος – σταθήτε – σας θέλω να σας έχω για πάντα!..
Οι αδελφοί Σιμή, δια της φιλοξενείας των καθυποχρέωσαν τους Τρικκαλινάς πανηγυριστάς, οι οποίοι τοις εκφράζουν τας απείρους ευχαριστίας των. ΤΖΙΤΖΙΚΙ»

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Δωσίλογος η πολιτική της αγλωσσίας


Του Χρήστου Γιανναρά



Η ​​κοινή και κοινωνούμενη πείρα βεβαιώνει ότι η ανάπτυξη μιας χώρας, η ευζωία των πολιτών, είναι συνάρτηση όχι πρωτίστως του κατά κεφαλήν εισοδήματος αλλά πρωτίστως του επιπέδου ποιότητας της ζωής. Οτι η ποιότητα της ζωής είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, όχι της καταναλωτικής ευχέρειας. Και δείχτης της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, σε όσες χιλιάδες χρόνια διαρκεί η ανθρώπινη Ιστορία, είναι η γλώσσα: η διεύρυνση των δυνατοτήτων (πλούτος του λεξιλογίου και εύκαμπτη όσο και διαυγής συντακτική δομή) της γλωσσικής εκφραστικής.
Κοινότοπες διαπιστώσεις, τετριμμένες. Αυτονόητες όσους αιώνες το πολιτισμικό «παράδειγμα» (ο κοινός τρόπος του βίου και η νοηματοδότησή του) δεν ήταν στεγανά ιστορικο-υλιστικό. Οσο δεν είχε ακόμα «παγκοσμιοποιηθεί» ο θρίαμβος του διδύμου Ανταμ Σμιθ-Καρλ Μαρξ, δηλαδή ο ολοκληρωτισμός του «Διαφωτισμού», ο πρωτογονισμός του ατομοκεντρισμού. Οι κοινωνίες που γέννησαν το εφιαλτικό δίπολο (τη μεταποίηση της συλλογικότητας ή σε «κολεκτίβα» ή σε «αγορά») είχαν θητεύσει για αιώνες στον θρησκευτικό ατομοκεντρισμό: της ατομικής «πίστης», της ατομικής «ηθικής», της ατομικής «σωτηρίας». Γι’ αυτό και είχαν προλάβει να γεννήσουν και «αντισώματα» στην εγωτική ιδιοτέλεια: θεσμικά χαλινάρια και κατεστημένες «νοο-τροπίες» που να τιθασεύουν (κάπως) την ενορμητική φιλαυτία, τη βουλιμική αρχομανία, τον ακόρεστο ναρκισσισμό: Γέννησαν τον ρωμαιοκαθολικό νομικισμό, την προτεσταντική Ηθική και, αργότερα, τους κώδικες (μάλλον ευχετήριους) κατασφάλισης των «ατομικών δικαιωμάτων».
Η γλωσσική εκφραστική αυτών των κοινωνιών, καταγωγικά διαμορφωμένη για να εξυπηρετεί «την χρείαν» (όχι την «πολιτικήν κοινωνίαν»), ελάχιστα επηρεάστηκε από την παγκοσμιοποίηση του Ιστορικού Υλισμού – τη διεθνοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον ολοκληρωτισμό των «Αγορών». Συρρικνώθηκε η γλωσσική εκφραστική σε μία και μόνη, λατινο-γερμανικού μείγματος λαλιά, την αγγλική, που κάθε λαός του πλανήτη παραμορφώνει κατά το κέφι του την προφορά της, σώζοντας (παραδόξως) τη χρηστική της δυναμική.
Η ελληνική ήταν μια διεθνοποιημένη γλώσσα, «κοινή» στην ελληνο-ρωμαϊκή «οικουμένη», για πολλούς αιώνες. Κοινή σε ένα πολιτισμικό «παράδειγμα» κοινωνικοκεντρικό (τουλάχιστον στις στοχεύσεις του), στους αντίποδες του ατομοκεντρικού της μετα-ρωμαϊκής (βαρβαρικής τότε) Δύσης.
Το κοινωνιοκεντρικό «παράδειγμα» καταλύθηκε με τη συνδυασμένη δράση (το πάθος-μένος) Σταυροφόρων και Οθωμανών. Και, τέσσερις αιώνες μετά, η ελάχιστη χούφτα απελευθερωμένων Ελλήνων υποτάχθηκε στους όρους του «έθνους-κράτους» (που συμπύκνωνε τον τρόπο - πολιτισμό του ατομοκεντρικού «παραδείγματος»). Οι συνέπειες για την ελληνική γλώσσα ήταν μοιραίες: Για δυο ολόκληρους αιώνες οι Ελληνόφωνοι βιάζουμε τη γλώσσα μας να εξυπηρετήσει τις εντελώς αντίθετες ανάγκες, τις ατομοκεντρικές, από τις ανάγκες τις κοινωνιοκεντρικές που γέννησαν την ίδια και τον μοναδικό πραγματικά εκφραστικό της πλούτο.

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

Δεκαπενταύγουστος - Πανηγυρίζει το Βαλτινό - Εορταστικές μουσικές βραδιές



Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, το πανηγύρι, της Παναγίας Κοίμηση της Θεοτόκου Βαλτινού θα γιορταστεί μέσα σε φιλόξενο και εορταστικό κλίμα με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια, έτσι όπως ταιριάζει στη Μαγαλόχαρη Παναγία τη Βαλτινιώτισσα.
Ύψιστη, με πρωτεύουσα θέση ανάμεσα στις υπόλοιπες θρησκευτικές εορτές του καλοκαιριού, κατέχει στην καρδιά του Αυγούστου η Κοίμηση της Θεοτόκου και ανάλογα γιορτάζεται.
Έτσι, στο Βαλτινό κάθε χρόνο διοργανώνεται εδώ και χρόνια στο εξωκλήσι της Παναγίας, περίλαμπρο πανηγύρι στο οποίο συμβάλλουν και συμμετέχουν με την προσωπική τους παρουσία πολλοί κάτοικοι και επισκέπτες του χωριού...
Κάθε χρόνο η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη και ο θεσμός του Πανηγυριού βρίσκεται βαθιά χαραγμένος στην συνείδηση όλων των κατοίκων.
Την οργανωτική δομή του Πανηγυριού την έχει κυρίαρχα το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού και οι διάφοροι εθελοντές πιστοί στην θρησκευτική και λαϊκή παράδοση.
Αρχές Αυγούστου εξασφαλίζονται τα σφαχτά και τα εφόδια για την παρασκευή του παραδοσιακού φαγητού. Την παραμονή και ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου αναλόγως με την ημέρα που πέφτει, το φαγητό είναι καζάνι, φασολάδα ή πρόβιο κρέας με κριθαράκι.
Για φέτος στο εξωκκλήσι της Παναγίας Βαλτινού έχουν προγραμματιστεί μια σειρά από εορταστικές εκδηλώσεις.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:


Το Σάββατο 13 Αυγούστου, στις  9 ώρα, ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαλτινού διοργανώνει «Δημοτική και Λαϊκή βραδιά», στον προαύλιο χώρο του δημοτικού σχολείου Βαλτινού, όπου θα εμφανιστούν τα χορευτικά τμήματα του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαλτινού σε ένα πρόγραμμα με παραδοσιακούς και λαϊκούς χορούς και τραγούδια.
Την Κυριακή 14-08- 2016 στις 7.30 μ.μ. στο εξωκλήσι της Παναγίας θα γίνει ο πανηγυρικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας. Μετά το πέρας του εσπερινού στους επισκέπτες θα προσφερθεί φιλοξενία.
Την Δευτέρα 15-08-2016 στις 7.30 το πρωί θα τελεστεί όρθρος - Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ’  αρτοκλασίας. Μετά το πέρας της Θείας λειτουργίας θα ακολουθήσει πατροπαράδοτη φιλοξενία.
Παράλληλα η ιδιωτική πρωτοβουλία έχει και αυτή τη συμμετοχή της στο πανηγύρι. Τα διάφορα ΚΑΦΕ διοργανώνουν επίσης εορταστικές εκδηλώσεις όπως:


Το καφέ «ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΝΟ» για το τετραήμερο 12-13-14-15 Αυγούστου διοργανώνει επετειακές μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις.


Το καφέ «LOCAL» για το τετραήμερο 12-13-14-15 Αυγούστου διοργανώνει διάφορα πάρτι και Live μουσικές βραδιές.


Ενώ την παραμονή 14  Αυγούστου το βράδυ, στο καφέ- μπαρ ψησταριά του Βασιλείου Βότσιου,  θα υπάρξει λαϊκή μουσική βραδιά.

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Το νέο βιβλίο του Ευαγγέλου Σωτ. Στάθη


Βιβλιοπαρουσίαση
του Δημήτρη Τσιγάρα

Την αυγή του ελληνικού πολιτισμού, εποχή που διηγείται ο Όμηρος στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια, δίνοντάς μας πληροφορίες ποιητικά επεξεργασμένες, με περίτεχνη πλοκή, τεράστιο μέγεθος και εξαιρετική ποιότητα, θέλησε να θέσει ως αφετηρία, στο δικό του έργο και να το φθάσει μέχρι τις μέρες μας, εστιάζοντας στο γεωγραφικό χώρο της Θεσσαλίας, ο συντοπίτης μας, φιλόλογος - συγγραφέας Ευάγγελος Στάθης.
Πρόκειται για το νέο βιβλίο του, που εκδόθηκε πρόσφατα με τον τίτλο: «Ο ομηρικός κόσμος, όπως και στη Θεσσαλία ως τα τέλη του 20ου  αι.». (αγροτική ζωή - χλωρίδα και πανίδα), που είχα την ευκαιρία να το σχεδιάσω και να το επιμεληθώ.
Ο συγγραφέας, Ευάγγελος Στάθης, ανθολόγησε από τον κόσμο των ομηρικών επών τους κατάλληλους στίχους και με άψογη αρμολόγηση και άρτια σύνθεση δημιούργησε το δικό του έργο, που θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει ως ένα έργο ψυχής, υψηλής συνθετικής επάρκειας, προϊόν ισχυρής θέλησης και συνεπούς μελέτης. Σαν ένας άλλος ραψωδός ψηλάφισε όλους τους στίχους και των δύο επών που προσιδιάζουν στο γεωγραφικό χώρο της θεσσαλικής γης και συστηματοποιώντας τους, δημιούργησε τη δική του αφηγηματική και περιγραφική ενότητα. Με το ταλέντο του αοιδού, αξιοποίησε, ανασύνθεσε και μας αφηγείται το επικό τραγούδι ενός ευλογημένου τόπου, της Θεσσαλίας, όπου η πλούσια χλωρίδα και η πανίδα της, αποκαλύπτουν τη διαχρονικότητά της. Λάτρης ο ίδιος του Ομήρου, δε θα μπορούσε να μην εμπνευστεί από τη λαϊκή δημιουργία αιώνων και να μην την αποδώσει με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο.
Τα γεωργικά εργαλεία και η μεθοδολογία των καλλιεργειών, όπως αναφέρει, δεν άλλαξαν γενικά από την εποχή του Ομήρου και του Ησιόδου. Ομηρική λοιπόν και ησιόδεια η ζωή των χωριών του θεσσαλικού κάμπου, ιδίως ως προς τον τρόπο καλλιέργειας, μέχρι σχεδόν και τη δεκαετία του 1970. Γόνος και ο ίδιος ο συγγραφέας, αγροτικής οικογένειας του θεσσαλικού κάμπου, καθώς γεννήθηκε στο Βαλτινό Τρικάλων, βίωσε έντονα στα νεανικά του χρόνια τις αγροτικές εργασίες και ασχολίες των κατοίκων της περιοχής. Αργότερα, στα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια, κυρίως δε όταν ασκούσε το λειτούργημα του εκπαιδευτικού- φιλολόγου, γνώρισε και μελέτησε τον Όμηρο. Οι περιγραφές και οι αφηγήσεις των επών του τού δημιούργησαν συνειρμούς και διήγειραν την φαντασία του. Φαντάζονταν και φαντάζεται ακόμα ότι, όπως εμείς, έτσι και εκείνοι εργάζονταν και ασχολούνταν με τις ίδιες εργασίες και ασχολίες, με τον ίδιο τρόπο και τα ίδια μέσα, όπως και σήμερα. Γι’ αυτό και στο εισαγωγικό του σημείωμα απευθύνεται με διάθεση βιωματικής προσέγγισης στον σημερινό Θεσσαλό αγρότη λέγοντάς του: «Αφήνω και τη δική σου φαντασία φίλε αγρότη, να εξαφθεί, ώστε να ιδείς με τα δικά σου μάτια ότι η ομηρική ζωή συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο και στα σύγχρονα χρόνια. Θα αισθανθείς τον ομηρικό άνθρωπο δίπλα στο χωράφι σου ή στο μαντρί σου».
Με τις εξαίρετες ομηρικές περιγραφές και αφηγήσεις, με συγκεκριμένα παραδείγματα δίχως περιττές αναλύσεις, ο συγγραφέας συνυφαίνει το έργο του και αποκαλύπτει τις διδαχές, τις αξίες και τα διαχρονικά εθιμοτυπικά δρώμενα της συγκεκριμένης περιοχής. Με τα σχόλιά του διευκολύνει και βοηθάει στην πλήρη κατανόηση του κειμένου. Οι επιλεγμένες εικόνες που υπάρχουν σε αρκετά σημεία του κειμένου είναι έργα τέχνης και από την αρχαιότητα και από τα νεότερα χρόνια και έχουν άμεση σχέση με το ομηρικό κείμενο.
Έτσι η μεγάλη λογοτεχνική και μορφωτική αξία του ομηρικού έργου, μέσα από αυτό το βιβλίο του Ευαγγέλου Στάθη, αναπλαισιώνεται, προσαρμόζεται και αποκαλύπτεται περίτεχνα στην επιλεγμένη ενότητα της Θεσσαλίας, με μια διαχρονικότητα που εκπλήσσει και συνάμα γοητεύει!
Μαζί με τα άλλα δύο αξιόλογα έργα του, τα βιβλία με τίτλους, «Το Βαλτινό Τρικάλων  τ. Α τα Ιστορικά και Β τα Λαογραφικά» και το «Γλωσσάρι Ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας», προσφέρει ένα πολύτιμο και ανεκτίμητο θησαυρό στον τόπο μας και καταξιώνεται ταυτόχρονα στη συνείδησή μας ως ένας ικανός και αξιόλογος συγγραφέας.

Θερμά συγχαρητήρια!


Βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα


Ο Ευάγγελος Σωτ. Στάθης γεννήθηκε στο Βαλτινό Τρικάλων το 1945.
Αποφοίτησε από το Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Τρικάλων το 1963. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Ιωαννίνων (τμήμα Α.Π.Θ.).
Διορίστηκε το 1972 ως καθηγητής στο 6/τάξιο Γυμνάσιο Λεονταρίου Καρδίτσας και υπηρέτησε σε διάφορα σχολεία της Μ. Ε., όπου δίδαξε φιλολογικά μαθήματα. Συνταξιοδοτήθηκε το 2004.
Έγραψε 2 βιβλία:
Το Βαλτινό Τρικάλων τ. Α Ιστορικά και τ. Β Λαογραφικά, Βαλτινό 2002 και
Γλωσσάρι Ιδιώματος Δυτικής Θεσσαλίας και Ευρύτερης περιοχής αυτής. Τρίκαλα 2012.
Με τη σύζυγό του, Ειρήνη Ναζάρη, φιλόλογο καθηγήτρια, απέκτησαν δύο παιδιά.
Είναι μόνιμος κάτοικος Τρικάλων.

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Ελένη Πούλιου (Αντιδήμαρχος Τρικκαίων) Βαρύτητα στην καθημερινότητα του πολίτη




Σε αγώνα δρόμου έχει επιδοθεί από την ανάληψη των καθηκόντων της έως και σήμερα η αντιδήμαρχος Περιφέρειας τομέα Β του Δήμου Τρικκαίων κα. Ελένη Πούλιου. Στόχος της η αντιμετώπιση ζητημάτων και προβλημάτων που απασχολούν την καθημερινότητα του πολίτη.
Η ίδια χαρακτηρίζει τον περιφερειακό τομέα Β δύσκολο και απαιτητικό, καθώς περιλαμβάνει ένα σημαντικό μέρος, πρώην Καποδιστριακών δήμων με μορφολογικές και εδαφικές ιδιαιτερότητες, ορεινός και πεδινός όγκος χωριών που ενσωματώθηκαν στον Αστικό Δήμο.
Η αντιδήμαρχος σε συνεργασία με τον δήμαρχο Τρικκαίων κ. Δημήτρη Παπαστεργίου και το σύνολο των υπηρεσιών εργάζονται μεθοδικά για να επιλυθούν στο μέτρο του δυνατού τα προβλήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του πολίτη.
Προβλήματα που σχετίζονται στην παρούσα φάση, αφενός με την καθαριότητα, αφετέρου με τον ηλεκτρισμό.


Για την εξυπηρέτηση του συγκεκριμένου σκοπού ο Δήμος Τρικκαίων προμηθεύτηκε ειδικά μηχανήματα που σήμερα χρησιμοποιούνται για την αποψίλωση των χόρτων, ένα ζήτημα που απασχολεί άμεσα μετά και τα αιτήματα που καταθέτουν οι πρόεδροι των χωριών του συγκεκριμένου τομέα.
Παράλληλα, όπως ισχυρίστηκε η κα. Πούλιου πρόσφατα έγινε ανάθεση σε ιδιώτη, ιδιοκτήτη καλαθοφόρου οχήματος που θα εξυπηρετήσει τις ανάγκες της συντήρησης του ηλεκτροφωτισμού.
Όπως εκτιμά η αντιδήμαρχος μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και έως το 15 Αύγουστο θα έχει ολοκληρωθεί η συντήρηση του ηλεκτροφωτισμού ενώ βρίσκεται σε καλό δρόμο και η αποψίλωση των χόρτων στα χωριά.

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Η Γεωργία Κολοβελώνη στο Ποιητικό Ανθολόγιο της εφημερίδας «Η Αυγή»




Στο φύλλο της εφημερίδας «Η Αυγή» της Τρίτης 2 Αυγούστου 2016, ο Κώστας Θ. Ριζάκης ανθολογεί ποιήματα σε ένα αφιέρωμα προς τη «γυναικεία ποιητική γραφή».
Στις «εικοσιτρείς ευδιάκριτες φωνές ποιητριών» και μάλιστα στο εναρκτήριο ποίημα του αφιερώματος, συμπεριλαμβάνει και τη συντοπίτισσα ποιήτρια Γεωργία Κολοβελώνη, με το ποίημα που φέρει τον τίτλο «Υλικά οικοδομών», από την πρώτη της ποιητική συλλογή «Ιστορίες με λυπημένη αρχή» (Νέος Αστρολάβος/Ευθύνη, 2012),.

Υλικά οικοδομών
Ήχοι του καλοκαιριού
Σταγόνες φθινοπωρινής βροχής στ’ ακροθαλάσσι
Νύχτες στη θαλπωρή της παλάμης σου
Παλμοί της ηδονής στο γκρίζο κρόταφό σου
Ανάσες στη σιωπή του μεσημεριού
Τα μάζεψα με επιμέλεια περισσή.

Έφτιαξα ένα ωραίο κελί!




Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Αύγουστος

του Αποστόλη Κουρσοβίτη

Τα μεσημέρια τ’ Αυγούστου τα περνούσαμε στην τουλούμπα του Σπυρόπουλου.Η τουλούμπα, για όσους αγνοούν τον όρο, είναι οι αντλίες νερού που διαδέχθηκαν τους κουβάδες των πηγαδιών. Στο μέσον του χωριού κάτω από τις υψηλόσωμες λεύκες και ανάμεσα σε μια μικρή συντροφιά από φουντωτές ακακίες ήταν στυλωμένη μια επιβλητική τουλούμπα με τη στέρνα της. Η στέρνα ή κοπάνα, είχε σχήμα παραλληλόγραμμο και ήταν η μεγαλύτερη του χωριού. Σε αυτήν την στέρνα νοιώσαμε για πρώτη φορά ότι, πολλά χρόνια αργότερα, στη μπανιέρα όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Τσαλαβουτούσαμε ώρες μέχρι κάποια αγελάδα να διακόψει το παιχνίδι μας με την ακατανίκητη επιθυμία να ρουφήξει το νερό της στέρνας σε λίγα δευτερόλεπτα. Κι αν δεν της έφτανε, μας εκλιπαρούσε με τα μεγάλα της μάτια να αντλήσουμε κι άλλο νερό μέχρι να χορτάσει και ευχαριστώντας μας μ’ ένα «Μουουου !!!!» έπαιρνε το δρόμο για το κοπάδι…Πάνω σ’ εκείνες τις λεύκες και ακακίες, φτιάχναμε κάθε χρόνο δεντρόσπιτα. Κουρνιάζαμε σαν τα πουλιά και με επιδέξιες κινήσεις όπως ο Ταρζάν, πηδούσαμε από δέντρο σε δέντρο. Η Τουλούμπα του Σπυρόπουλου δεν είχε…ηλικία. Έφερε το όνομα του νοικοκύρη της του Μπάρμπα Σπύρου. Τότε δεν υπήρχαν συρματοπλέγματα στα νοικοκυριά και όλοι οι αυλόγυροι ήσαν ένα ! Κάθε σπίτι με την αυλή του ήταν «ανοιχτό» στον καθένα. Παίζαμε ασταμάτητα διαπερνώντας τα σπίτια, τους αχυρώνες τα μαγειριά…όπως το βελόνι με την κλωστή κι όταν πέφταμε σε καμιά λιχουδιά, παίρναμε και το κολατσιό μας…


Κάθε μέρα του Αυγούστου ήταν ένα καλοκαίρι από την αρχή ! Τα πλατσουρίσματα στην τουλούμπα μας άνοιγαν την όρεξη για…κολύμπι στο ποτάμι ! Αχ! Αυτό το ποταμάκι ! Μια φλέβα ζωής, ένας υδάτινος κόσμος γενναιόδωρος, αφηγηματικός, λαμπερός σαν τα κοχύλια του (κοκαλίτσες) και συνάμα βαφτιστής των ονείρων μας. Το νερό, δροσερό, καθαρό και γάργαρο, άπλωνες την παλάμη και έπινες…Τα Σάββατα με τις πετσέτες στον ώμο κι ένα πράσινο σαπούνι στο χέρι, τραβούσαμε για το ποταμάκι να λουστούμε.
Τις Κυριακές, μετά την εκκλησία οι «Μεγάλοι» θα ψάρευαν. Σάρωναν τις όχθες με τα κοφίνια και έβγαζαν ψαριές που θα ζήλευαν και οι Θαλασσινοί ! Κέφαλοι, μυλωνάδες, μπριάνες…μέχρι και χέλια έβγαζαν τα επιδέξια χέρια των «μεγάλων» ! Εμείς τα ξυπολυτάκια εκτελούσαμε χρέη «ανταποκριτού». Δηλαδή, κάθε Άντρας επέλεγε τον πιτσιρικά που θα μαζεύει στην όχθη τα ψάρια. 

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

Τοιχογραφήματα




Ο Julien Malland είναι ένας Γάλλος καλλιτέχνης του δρόμου, ο οποίος δημιουργεί καταπληκτικές πολύχρωμες τοιχογραφίες σε κτίρια.
Οι τοιχογραφίες του απεικονίζουν συνήθως μικρά παιδιά που φορούν πολύχρωμα ρούχα ή περιτριγυρίζονται από πολύχρωμα αντικείμενα.
Δείτε μερικά από τα σχέδιά του παρακάτω:



Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

H ιστορία του ψωμιού στην Ελλάδα μέσα από σπάνιο φωτογραφικό υλικό.




Η ιστορία του ψωμιού ξεκινάει πριν από 30.000 χρόνια στην Ευρώπη. Το πρώτο ψωμί που φτιάχτηκε πιθανόν να ήταν μια εκδοχή πάστας σιτηρών, φτιαγμένης από καβουρδισμένους και αλεσμένους κόκκους δημητριακών και νερό, και μπορεί να προέκυψε τυχαία κατά το μαγείρεμα ή και σκόπιμα μετά από πειραματισμό με αλεύρι ολικής αλέσεως και νερό. Το πιο πιθανό είναι να ήταν άζυμο. 
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα δημητριακά ήταν μια από τις πολλές πηγές τροφίμων, καθώς η δίαιτα των Ευρωπαίων βασιζόταν κυρίως σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Τα δημητριακά και το ψωμί έγιναν βασική τροφή στη Νεολιθική εποχή, περίπου 10.000 χρόνια πριν, όταν το σιτάρι και το κριθάρι ήταν ανάμεσα στα πρώτα φυτά που καλλιεργήθηκαν. 



Η καλλιέργειά τους εξαπλώθηκε από τη Νοτιοδυτική Ασία στην Ευρώπη, τη Βόρειο Αφρική και την Ινδική χερσόνησο και έδωσε τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γίνουν αγρότες και όχι κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες. 
Η εμφάνιση του ψωμιού με προζύμι τοποθετείται κατά πάσα πιθανότητα πάλι σε προϊστορικούς χρόνους, όμως οι πρώτες μαρτυρίες εντοπίζονται στην αρχαία Αίγυπτο. 
Στην αρχαιότητα, η ιδέα ενός αυτοτελούς φούρνου που θα μπορούσε να προθερμανθεί, έχοντας μια πόρτα για πρόσβαση, φαίνεται να ήταν ελληνική. Στην αρχαία Ελλάδα το ψωμί ήταν κριθαρένιο. Ο Σόλων είχε δηλώσει πως το σταρένιο ψωμί θα μπορούσε να ψηθεί μόνο σε μέρες γιορτής. Τον 5ο αι. π.Χ. μπορούσε κανείς να αγοράσει ψωμί στην Αθήνα από αρτοποιείο, ενώ στη Ρώμη, οι Έλληνες αρτοποιοί έκαναν την εμφάνισή τους τον 2ο αι. π.Χ., όταν η Μικρά Ασία πέρασε στη Ρωμαϊκή κυριαρχία. 



Η σημασία του ψωμιού στη διατροφή αντανακλάται και από το όνομα του υπόλοιπου γεύματος: ὄψον , δηλαδή συνοδεία ψωμιού, όποια κι αν ήταν αυτή. Στο Μεσαίωνα, στην Ευρώπη, το ψωμί αποτελούσε όχι μόνο βασική τροφή, αλλά και μέρους του σερβίτσιου. 

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

ΑΠΟΛΛΩΝ ΗΛΙΟΣ = ΗΛΙΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΣ = ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


Του Θωμά Δασκάλου (Αρχιτέκτονα)

Οι θρησκευτικές και κοινωνικές εκδηλώσεις αδιάψευστο στοιχείο της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού. 
Ένα από τα δεινά που χαρακτηρίζει τον δύστυχο νεοέλληνα είναι η απώλεια της ιστορικής του μνήμης. Δεν έχει συνείδηση της συνεχούς πορείας του στον χρόνο και ότι στον κώδικά του DNA είναι καταγεγραμμένες μνήμες χιλιάδων ετών. Συνήθειες, εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής, συμπεριφορές, αντιδράσεις, ήθη και έθιμα, χοροί κ.λ.π. έχουν τις ρίζες τους σε πανάρχαιες καταβολές. Μία ζωντανή απόδειξη της ιστορικής συνέχειας είναι οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές και οι πανηγύρεις. Μαρτυρούν ότι από την προχριστιανική εποχή ως σήμερα τα έθιμα παραμένουν αμετάβλητα στον χρόνο. 


Η νέα θρησκεία, μην μπορώντας να εκβάλλει ή να αλλάξει τις πρότερες συνήθειες του Έλληνα, καθιέρωσε τις θρησκευτικές εορτές κατ’ αντιστοιχία του αρχαίου εορτολογίου. Σε κάθε μεγάλη χριστιανική εορτή αντιστοιχεί και μία ανάλογη μεγάλη αρχαιοελληνική εορτή. Δεν είναι επί του παρόντος να γίνει εκτενής αναφορά στο ενδιαφέρον αυτό θέμα, αλλά θα σταθώ στις μεγάλες εορτές του Ιουλίου, του προφήτη Ηλία και της Αγ. Παρασκευής. Αναρωτιέται κανείς, πώς ο Έλληνας υιοθέτησε τόσο εύκολα έναν προφήτη του Ισραήλ και τον τιμά με τέτοια λαμπρότητα κάθε χρόνο σε κάθε γωνιά της Ελλάδος; Η καθιέρωση της εορτής στην συγκεκριμένη ημερομηνία και η επιλογή του ονόματος δεν είναι καθόλου τυχαία. 

επικοινωνιστε μαζι μας