Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Πριν πεθάνω κόρη μου θα ήθελα να μαι σίγουρος ότι σου έμαθα:



Να χαίρεσαι τον έρωτα,
να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου,
να αντιμετωπίζεις τους φόβους σου,
να ενθουσιάζεσαι με την ζωή,
να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις,
να ξέρεις πως αξίζει να σε αγαπάνε,
να λες κάτι η να σωπαίνεις ανάλογα με το τι κρίνεις για σένα σωστό,
να αποκτάς φήμη για τα επιτεύγματα σου,
να αγαπάς και να προσέχεις το κοριτσάκι που έχεις μέσα σου,
να μην εξαρτάσαι από την επιδοκιμασία των άλλων,
να μην επωμίζεσαι τις ευθύνες άλλων,
να μην κυνηγάς το χειροκρότημα αλλά την δικιά σου ικανοποίηση από το γεγονός,
να δίνεις γιατί θέλεις, ποτέ γιατί νομίζεις πως είναι υποχρέωση σου,
να δέχεσαι τους περιορισμούς και την αδυναμία σου χωρίς θυμό,
να μην επιβάλλεις τα κριτήρια σου ούτε να επιτρέπεις να σου επιβάλλουν οι άλλοι τα δικά τους,
να λες το ναι μονάχα όταν το θέλεις και να λες όχι χωρίς ενοχές,
να δέχεσαι την αλλαγή και να αναθεωρείς τις πεποιθήσεις σου,
να γεμίζεις πρώτα το δικό σου ποτήρι και αμέσως μετά το ποτήρι των άλλων,
να σχεδιάζεις το μέλλον αλλά να ζεις το παρόν,
να εμπιστεύεσαι την διαίσθηση σου,
να χαίρεσαι τις διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα,
να μην κοιτάς πίσω σου για να δεις ποιος σε ακολουθεί,
να μεγαλώνεις μαθαίνοντας από τις διαφωνίες και τις αποτυχίες σου,
να επιτρέπεις στον εαυτό σου να λύνεται στα γέλια μες στον δρόμο χωρίς ιδιαίτερο λόγο,
και να μην θεοποιείς κανένα και ακόμη λιγότερο.... εμένα!
jorge bucay

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

επικοινωνιστε μαζι μας