Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Βαλτσινιώτικο παραμύθι

Το γράμμα...του φοιτητή...


Μάνα και πατέρα, ο γιος σας χαιρετά!
Είναι τώρα ένα εξάμηνο που έφυγα για να σπουδάσω και σας ζητώ συγγνώμη που καθυστέρησα τόσο να επικοινωνήσω μαζί σας. Θα σας ενημερώσω τώρα, μόνο που πριν σας παρακαλώ να καθίσετε κάπου.
Λοιπόν, είμαι αρκετά καλύτερα τώρα. Το βαρύ κρανιοεγκεφαλικό κάταγμα και η αμνησία που έπαθα όταν έπεσα από την ταράτσα του σπιτιού μου προσπαθώντας να γλιτώσω από τη φωτιά που ξέσπασε στο κτίριο, αμέσως με το που έφτασα, είναι πια σχεδόν παρελθόν. Παρότι πέρασα ένα μήνα στην εντατική, μπορώ τώρα να δω αρκετά καλά και κάνω μόλις δύο μικρο επεμβάσεις την ημέρα, έτσι ώστε η ανάπλαση των οστών του προσώπου μου να επιτρέψει την προσέγγιση της αρχικής μου μορφής.
Οι γιατροί πιστεύουν ότι-το πολύ-σε δύο μήνες θα είμαι και πάλι σε θέση να τρώω μόνος μου.

επικοινωνιστε μαζι μας