Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Το δάκρυ της Ελλάδας



Έφυγε η μέρα τώρα τέλειωσε,
αυτός ο ήλιος την ξεγέλασε
και στο σκοτάδι κάποιο πουλί
κοιτάζει τ’ άστρα και καρτερεί.

Δεν έχει η νύχτα δρόμο να διαβεί
κι απ’ της αλήθειας χρώμα να ντυθεί,
να γαληνέψει, να απλώσει φως,
να γίνει φίλος και αδελφός.

Δεν έχει η πίκρα τέλος κι ο καημός,
έγινε η αγάπη πόνος και λυγμός
και δεν τελειώνει αυτή η νυχτιά,
που δάκρυ στάζει μεσ’ στην καρδιά.

Αχ! Φεγγάρι μου γεμάτο πόσο σ’ αγαπώ!
Κάθε που έρχεται Σαββάτο τον καιρό μετρώ…

επικοινωνιστε μαζι μας