Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Ο ΦΕΓΚΑΛΕΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΙΣΘΗΣΗ



Πρόκειται για ένα έμμετρο έργο, του Δημήτρη Τσιγάρα, με 1952 στίχους και με ομοιοκαταληξία, που αναφέρεται στις ικανότητες αντίληψης του αισθητού κόσμου μας.
Εδώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής εφημερίδας Βαλτινού είναι προσαρμοσμένο σε ένα οπτικοακουστικό, αλληγορικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά,
Αφήγηση: Βέρα Μπαλαμίτσα


Από αρχέγονο καιρό υπήρχε η συνήθεια,
οι άνθρωποι να ψάχνουνε να βρούνε την αλήθεια
και στον αγώνα τους αυτό, να πιάσουν τ' όνειρό τους,
άλλοι ασκούσαν την ψυχή και άλλοι το μυαλό τους.
Άλλοι με άθλους κοίταζαν να γίνουνε μεγάλοι
κι άλλοι τη ρώμη του μυαλού ερίχνανε στη πάλη.
Στο μόχθο αυτό της άθλησης, ώστε να συλλαβίσουν
το νόημα της ζωής ή στο αίνιγμα του θανάτου να απαντήσουν,
εγώ ένα μύθο θα σας πω για κάποιον Φεγκαλέο,
που κυνηγούσε το άριστο, το αληθινό, το ωραίο
και προσπαθούσε πάντοτε να φτάσει το ευκταίο.
Μη σας φανεί περίεργο γιατί, αλήθεια λέω...
Το είδα με τα μάτια μου, τ' άκουσα με τα αυτιά μου,
τα ακούμπησα, τα ένοιωσα όλα με την καρδιά μου,
και μην τον θεωρήσετε απλό το μύθο ετούτο
κρύβει πολλά μηνύματα, γνώση, σοφία, πλούτο.

Μια φορά κι έναν καιρό,  πρόσφατα πολύ θαρρώ,
ίσως να ΄ταν και πέρυσι,  φέτος ή προπέρυσι,
τέλος πάντων κάποτε...  κάπου στην Ελλάδα ...

επικοινωνιστε μαζι μας