Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

«Ξερά κυπαρισσόμηλα» Ένα υπέροχο διήγημα για το Βαλτινό


Στην περιοχή της ονειροφαντασίας, τοποθετεί  και αναπτύσσει την υπόθεση του διηγήματός του, με τίτλο: «Ξερά κυπαρισσόμηλα» ο συγγραφέας και ποιητής Ηλίας Κεφάλας,  εμπνεόμενος τον ήρωά του Ασημάκη  (Μάκη), από το τραγικό πρόσωπο μιας αληθινής ιστορίας από το χωριό μας.





Πρόκειται για τον άτυχο μικρό Ευθύμιο Ηλ. Καραθανάση από το Βαλτινό, που σκοτώθηκε το 1956 πέφτοντας από το κάρο των γονιών του.






"ΞΕΡΑ ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΜΗΛΑ" Του Ηλία Κεφάλα

Ήταν βαθύ πρωί, όταν με σήκωσαν οι γονείς μου από τον ύπνο και με πήραν μαζί τους στο ζεμένο κάρο. Θα πηγαίναμε για το σκάλισμα των τεύτλων πέρα στην ακροποταμιά, στο πιο μακρινό μας χωράφι, κι εκεί, μάλλον θα ξοδεύαμε όλη μας τη μέρα, μέχρι να τελειώσει η δουλειά. Μαζί μας ήρθε και η θεία Σμαραγδή, γειτόνισσα και ξαδέρφη της μάνας μου και η κυρά Καλλιόπη, και η γριά Ντούμαινα, άλλες γειτόνισσες κι αυτές, κι από τις γυναίκες που στοίχειωναν καθημερινώς την αυλή του σπιτιού μας. Συνηθίζονταν, τότε, να βοηθάει ο ένας τον άλλον, όταν η πολλή δουλειά γίνονταν ακόμα με τα χέρια και όχι με τα μηχανήματα. Θα ακολουθούσε αργότερα με το ποδήλατό του και ο Κωσταντής, ο γιος της θείας Σμαραγδής, που μόλις είχε απολυθεί από τον στρατό και έκανε του κεφαλιού του, κάθε φορά που ήταν ώρα για δουλειές, αλλά στον πατέρα μου έστεκε πάντοτε υπάκουος και τον σεβόταν. Αυτός ήταν και η δική μου ανυπόκριτη χαρά, και με μεγάλη ικανοποίηση τον άκουσα να λέει στον πατέρα μου ότι, βρισκόταν κιόλας εκεί πρώτος.
Με ξάπλωσαν μισοκοιμισμένο στο κάρο και με πήρε αμέσως πάλι ο ύπνος, ενώ ταυτόχρονα άκουγα τα χαρούμενα αλυχτίσματα της Λίζας, που πήγαινε μπροστά, οδηγώντας τη συντροφιά μας στον χιλιοπερπατημένο δρόμο.
Δεν κατάλαβα πόση ώρα πέρασε ακριβώς, όταν ένοιωσα ένα σούρσιμο στη ρόδα του κάρου. Άνοιξα τα μάτια μου επιφυλακτικά και έστησα το αυτί μου. Ήταν μισοσκόταδο ακόμα, το κάρο ήταν σταματημένο κι εγώ ήμουνα εντελώς μόνος. Η ζεμένη φοράδα είχε σκύψει το κεφάλι της και, παρ’ όλα τα χάμουρα που την εμπόδιζαν, βόσκαγε αμέριμνη στα δροσισμένα χόρτα στην άκρη του δρόμου.

επικοινωνιστε μαζι μας